Aktualności Most między technologiami 3D a archeologią - wspólne odkrywanie przeszłości i przyszłości
16 czerwca 2026 r. studenci z Koła Naukowego Ekstruder, działającego przy kierunku inżynieria modelowania przestrzennego (IMP) oraz Studenckiego Koła Archeologicznego Old Skull z Uniwersytetu Szczecińskiego spotkali się, by wymienić doświadczenia i sprawdzić, jak technologie 3D mogą wspierać badania nad przeszłością. W wydarzeniu uczestniczyli również Koordynator kierunku IMP, dr inż. Waldemar Kostrzewa oraz dr Katarzyna Ślusarska z Katedry Archeologii US.

Studenci dyskutowali o tym, jak modelowanie przestrzenne w technologiach 3D może pomóc w dokumentacji zabytków, tworzeniu cyfrowych modeli artefaktów oraz rekonstrukcji stanowisk archeologicznych. Zastanawiali się także, jak wspólnie tworzyć bardziej precyzyjne i dostępne opracowania.

Największe emocje wzbudziła część praktyczna. Uczestnicy obserwowali proces skanowania 3D zabytków archeologicznych, poznając etapy pracy, możliwości i ograniczenia sprzętu i technologii. Podczas skanowania naczynia ceramicznego z wczesnej epoki żelaza (IX w. p.n.e.) okazało się, że cyfrowy model znacznie wyraźniej ujawnił ornament, który gołym okiem był ledwie zauważalny

Rozmowy szybko przeniosły się na zastosowania cyfrowej dokumentacji w edukacji, muzealnictwie i popularyzacji dziedzictwa archeologicznego.
Spotkanie pokazało, że choć archeologia i inżynieria modelowania przestrzennego wydają się odległe, łączy je znacznie więcej niż mogłoby się wydawać. Współczesna archeologia czerpie garściami z nowoczesnych technologii i wykorzystuje je do własnych celów, coraz dokładniej badając przeszłość człowieka. Często na styku różnych dziedzin rodzą się nowe pomysły, a współpraca studentów dwóch różnych środowisk otwiera drogę do wspólnych projektów i innowacyjnych rozwiązań.

Fot. Jakub Bloch ze Studenckiego Koła Archeologicznego US Old Skull

Studenci dyskutowali o tym, jak modelowanie przestrzenne w technologiach 3D może pomóc w dokumentacji zabytków, tworzeniu cyfrowych modeli artefaktów oraz rekonstrukcji stanowisk archeologicznych. Zastanawiali się także, jak wspólnie tworzyć bardziej precyzyjne i dostępne opracowania.

Największe emocje wzbudziła część praktyczna. Uczestnicy obserwowali proces skanowania 3D zabytków archeologicznych, poznając etapy pracy, możliwości i ograniczenia sprzętu i technologii. Podczas skanowania naczynia ceramicznego z wczesnej epoki żelaza (IX w. p.n.e.) okazało się, że cyfrowy model znacznie wyraźniej ujawnił ornament, który gołym okiem był ledwie zauważalny

Rozmowy szybko przeniosły się na zastosowania cyfrowej dokumentacji w edukacji, muzealnictwie i popularyzacji dziedzictwa archeologicznego.
Spotkanie pokazało, że choć archeologia i inżynieria modelowania przestrzennego wydają się odległe, łączy je znacznie więcej niż mogłoby się wydawać. Współczesna archeologia czerpie garściami z nowoczesnych technologii i wykorzystuje je do własnych celów, coraz dokładniej badając przeszłość człowieka. Często na styku różnych dziedzin rodzą się nowe pomysły, a współpraca studentów dwóch różnych środowisk otwiera drogę do wspólnych projektów i innowacyjnych rozwiązań.

Fot. Jakub Bloch ze Studenckiego Koła Archeologicznego US Old Skull